Zasady spedycji międzynarodowej

Organizacja sprawnego transportu towarów – jak w bardzo dużym skrócie można określić spedycję – musi opierać się z jednej strony na płynnej współpracy pomiędzy podmiotami gospodarczymi, a z drugiej na bardzo dobrej znajomości prawa przewozowego. Siłą rzeczy więc spedycja krajowa różnić się będzie od międzynarodowej, ponieważ w każdym z tych przypadków uwzględnić musi nieco inne przepisy.

W Polsce umowy spedycyjne reguluje prawnie kilka artykułów kodeksu cywilnego. W razie ewentualnych sporów okazują się one jednak zazwyczaj niewystarczające, podobnie jak sama zawarta przez obie strony umowa. Powinien się więc w niej znaleźć również zapis pozwalający na uwzględnienie norm zawartych w Ogólnych Polskich Warunkach Spedycyjnych. OPWS w znacznie bardziej klarowny sposób regulują prawa i obowiązki obydwu stron umowy – również w spedycji międzynarodowej.

Przepisy lokalne

– Znajomość odpowiednich fragmentów kodeksu cywilnego oraz założeń wynikających z OWPS to jednak za mało, by należycie organizować przewóz towarów pomiędzy różnymi krajami – zaznacza ekspert z firmy Atak Logistik ze Szczecina. Należy bowiem zapoznać się również ze stosownymi, odpowiadającymi tym dokumentom regulacjami właściwymi dla państwa, z którego importujemy lub do którego eksportujemy interesujący nas ładunek.

Konwencja CMR

Jest to tym bardziej istotne, że również ustanowiona w 1956 r. w Genewie (a ratyfikowana przez Polskę sześć lat później) konwencja o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów – tzw. Konwencja CMR – nie uwzględnia obecnie wszystkich zagadnień związanych z transportem dóbr pomiędzy krajami. Określa ona takie kwestie, jak choćby sporządzanie listów przewozowych w trzech egzemplarzach, po jednym dla spedytora, nadawcy oraz odbiorcy ładunku, albo przeprowadzanie tego ostatniego przez kontrolę celną.

Jest jeszcze FIATA

W razie potrzeby można jeszcze ewentualnie posiłkować się wskazówkami Międzynarodowej Federacji Zrzeszeń Spedytorów (FIATA), choć ta zrzeszająca 93 organizacje spedytorów z 84 krajów instytucja zajmuje się przede wszystkim ochroną i reprezentacją interesów zawodowych osób działających w tej branży. Jej celem jest jednak również utrzymanie odpowiednio wysokiego poziomu usług spedycyjnych, dlatego zawarte w wydawanych przez Federację dokumentach zapisy również w pewnym stopniu regulować mogą zasady spedycji międzynarodowej.