Zasady diagnostyki chorób odbytu

Diagnostyką chorób odbytu i odbytnicy zajmuje się proktologia. Wskazaniami do zgłoszenia się do lekarza mogą być np. krwawienie, odczuwanie bólu oraz świąd z odbytu, zaparcia lub biegunki, hemoroidy czy zapalenia skóry. Zaobserwowanie jakichkolwiek niepokojących zmian powinno być dla nas wskazaniem na udanie się na wizytę kontrolną do lekarza. Im szybciej się bowiem zgłosimy, tym mniej problematyczny będzie proces leczenia.

choroby odbytu

Wstydliwy problem

Niestety choroby odbytu i odbytnicy cały czas traktowane są przez Polaków jako problem wstydliwy i wielu z nas, zamiast zgłosić się od razu do specjalisty w celu zdiagnozowani zaobserwowanych zmian oraz rozpoczęcia procesu leczenia woli przeczekać i liczyć na to, że po pewnym czasie problemy te samoistnie ustąpią. Jest to duży błąd, ponieważ im wcześniej poddamy się leczeniu, tym atakująca nas choroba będzie łatwiejsza do wyleczenia.

Lekarz proktolog diagnozując nasz problem może zastosować kilka metod diagnostyki, które oczywiście są zależne od zaobserwowanych objawów.

Badanie per rectum

Podstawowym, rutynowym badaniem diagnostycznym stosowanym w gabinecie proktologicznym jest badanie per rectum.

Jak tłumaczy nasz rozmówca, lekarz proktolog z Euro-Kliniki w Siemianowicach Śląskich: Badanie per rectum jest standardową metodą diagnostyki chorób odbytu i odbytnicy. Pacjent w trakcie badania jest w pozycji stojącej, klęczy lub leży na plecach lub na boku. Badanie polega na dokładnym obejrzeniu okolic odbytu oraz zbadaniu jej dotykiem, na początku na zewnątrz, a później stopniowo wprowadzając go do wnętrza odbytnicy. Badanie, mimo iż dla pacjenta wstydliwe, jest niemal całkowicie bezbolesne i trwa zaledwie kilka minut. Per rectum stanowi również podstawę do przeprowadzenia dalszych badań diagnostycznych.

Inne badania diagnostyczne chorób odbytu

Oprócz badania per rectum stosuje się jeszcze inne metody diagnostyki chorób odbytu, które wybiera się na podstawie zaobserwowanych objawów. Do najczęściej stosowanych badań należą:

  • Kolonoskopia. Jedno z najczęściej stosowanych badań diagnostycznych chorób odbytu i odbytnicy. Polega na wprowadzeniu przez odbyt do jelita grubego endoskopu, który pozwala dokładnie obejrzeć oraz wystawić ocenę tego narządu.
  • Retroskopia, czyli wziernikowanie kanału odbytu. To badanie umożliwia wyjaśnienie powstania zmian chorobowych o podłożu zapalanym, wrzodowym lub nowotworowym. Polega na ocenia dokładnego stanu błony śluzowej. Do wnętrza odbytnicy wprowadzany jest wziernik (retroskop), za pomocą którego można pobrać próbki do badań laboratoryjnych – histopatologicznych i bakteriologicznych.
  • Anoskopia. Badanie wziernikowe umożliwiające dokonanie oceny stanu kanału odbytu oraz końcowego odcinka odbytnicy. W trakcie badania możliwe jest również wykonanie prostych zabiegów terapeutycznych oraz pobranie wycinków do przeprowadzenia badań mikroskopowych.
  • USG transrektalne. Badanie pozwalające na dokładne zobrazowanie pojawiających się w obrębie odbytu i odbytnicy nieprawidłowości. Wykonuje się je przede wszystkim przy podejrzeniach wystąpienia chorób nowotworowych oraz chorób prostaty. Polega na wprowadzeniu do odbytu sondy ultrasonografu, która przekazuje obraz ekran monitora.
  • Wlew doodbytniczy, czyli badanie radiologiczne jelita grubego. Polega na wprowadzeniu wewnątrz jelita kontrastu (środka cieniującego), a następnie wykonania zdjęcia RTG. Na wykonanym w taki sposób zdjęciu dokładnie widać zarysy narządów oraz fałdy śluzówki jelita.